Abdullah Sözüvar

Mevsim-i hazan biter, son bulur hüzün

Gözyaşları diner, tebessüme durur yüzün

Kifayetsiz kalır kelimeler, hükmü yoktur sözün

Gariplerin günüdür o gün, gelir beklenen yarın

*

Elemler geçer, lezzeti kalır çekilen sıkıntıların

Zalimler, gözyaşında boğulur masumların

Aheste aheste çıkar ahı mazlumların

Gariplerin günüdür o gün, gelir beklenen yarın

*

Selamet olur her daim sonu sabrın

Çilesi dolar, hasreti diner yavruların

Vuslatı gerçekleşir anaların, babaların

Gariplerin günüdür o gün, gelir beklenen yarın

*

Gün yoktur ki yürekler dağlanmasın

Izdırapla ciğerler parçalanmasın

Geride kalır inşaallah, Rabbim bir daha yaşatmasın

Gariplerin günüdür o gün, gelir beklenen yarın

*

Meraklandım, nedir bahanesi zulme aldırmayanların

Çığlığı duymazlıktan gelip, kulak tıkayanların

Duymak istiyorum mazeretini, bunca yalana kananların

Gariplerin günüdür o gün, gelir beklenen yarın

*

Ey garip kardeşim, husumet sığmaz senin anlayışına

Kinin yeri yoktur, ne insanlıkta ne de müslümanlıkta

Havale et, yaşadıklarının hesabını Rahim-ü Rahman’a

Sevincini sakla, cum’a yamaçlarını yaşayacağın yarınlara