Taha Yasin YILDIZ

 

Bilir misin sevdiğim şu zindanda,

Bir, bilemedin iki kişi istiâbında,

Altı-yedi kişi tıkılan hücrelerde,

Ranzaların yetmediği hengamda,

Soğuk kış günlerinde beton üstünde,

Atıp kıvrıldığın yatağın kucağında,

Sadece birkaç yiğit yüreğin sıcağında,

Hayatın bir de en verimli çağında,

Sen vatan aşkı beslerken gönül bağında,

“Vatan hainisin” diye yaftalandığında,

Ve üşüşen düşüncelerin çıkılmaz ağında,

Yaşamanın ne demek olduğunu dört duvar arasında…

 

Yaşamak denirse hasretin kor yarasında,

Yeyip içtiğin hep kalır yarısında,

Yutarken düğümlenir sinenin tam ortasında,

Vuslat belirsiz, bilmem ki atinin neresinde…

Gerçi ölüm var.. ömür dar..

Ve ne var şunun şurasında..

Demek te vardı amma..

Zordur gitmesi hevesi kursağında..

Yine de zindanın dört duvar arasında,

Ve iflah olmaz zifir karasında,

Yaşamak nedir sevdiğim baharı beklerken,

Mevsimlerin karında ve borasında..

 

Nefsin serası görmeli zindanı hakikat kafasında,

Peki yaşamak nedir bilir misin,

Allah’a rücu edecek nefsin!..

Nefsin demir kafesten serasında!

Ve ömrün şu pişmanlık dolu darasında,

Yunmak nedir bu ızdırap kurnasında,

Hasılı ne olduğunu dünyanın burasında,

 

Sen bilir misin sevdiğim, bilir misin!

Zordur yaşamak zindanda..

Kordur aslında Sevdiğim. . !