Özer FANİ

Ne bir mola verdi, ne de bir ara,
Gurbet canımı aldı ana, gurbet canımı aldı.
Günlerim degil talihimmiş kara,
Gurbet canımı aldı ana, gurbet canımı aldı.

Burada evlat , orada gardaş dertli,
Dil ögrenmek bu yaşta çok zahmetli,
Demişti dersin bir gün rahmetli,
Gurbet canımı aldı ana, gurbet canımı aldı.

Uzanıp yatılmıyom düşünmeden sılayı,
Ocagın üstünde duman, duman demlenen çayı,
Başka olurdu bizim elin ramazan ayı,
Gurbet canımı aldı ana, gurbet canımı aldı.

Dede, amca dedi gördüğüne Memed’im,
Nasıl avutsak, ne desek bilemedim,
Bir muamma ki çözüp içinden çıkamadım,
Gurbet canımı aldı ana, gurbet canımı aldı.

Gelem desem engel olur komazlar,
Malın, mülkün üstüne oturmuş yobazlar,
Yaprak döküp hazan olmuş yazlar,
Gurbet canımı aldı anne, gurbet canımı aldı.