Zehra Demetgül

Bu da Bizim Hikayemiz.

Birçok insan gibi bende eşimle birlikte işimizden olduk. Hürriyetimizden olduk. Ömrümüz boyunca karıncaya basmayan kişi olarak, terör örgütü üyeliği iddiası ile yargılanmak ne kadar acı bir durum.

Hiçbir suça karışmadığım için “ifademi verir gelirim” diye düşündüm. Ama nafile. Çoktan potansiyel suçlular listesine yazıldığımı başka bir ile sorgu için götürüldüğümde anladım.

13 gün nezarette kaldım. Polisler tarafından şu an söylemekten bir bayan olarak hicap ettiğim sözlere muhatap oldum. Kaldığımız sürede banyo yapma imkanını vermedikleri gibi bir de hakaret ettiler. Çıkarıldığım mahkeme tarafından tutuklandım. Aynı günlerde eşim de gözaltındaydı. O da aynı gün tutuklandı. Eşim hakaretlerin yanında darp da edilmiş. 6 ay sonra çıktığımız mahkemede tahliye oldum. Eşimin tutukluluk hali devam etti.

İki çocuğum annesiz babasız küçücük yaşlarında büyük acılar yaşadılar. Bir anne olarak benim yaşadıklarıma kelimeler iktifa etmez. Birisi 3.sınıf diğeri 3 yaşında. Anne ve babam ilerlemiş yaşına rağmen çocuklarıma baktılar.

Küçük içine kapandı, büyüğün yüzünde ve gözünde istem dışı tik oluştu.

Yıllardır hasta olan kayınbabamın hastalığı bizler tutuklanınca iyice ağırlaştı yatağa düştü. Eşim içerideyken komaya girdi. Eşim 11 ay sonra tahliye oldu. Aylardır konuşmayan babası azda olsa konuştu.10 gün sonra rahmetli oldu. Sanki oğlunu beklemişti.

Şu an davamız devam ediyor.

Sabır ve dua ile Rabbimiz’den bu karanlık günlerin üzerindeki siyah örtüyü bir an evvel kaldırmasını niyaz ediyoruz.