Tavşanlı Medrese-i Yusufiye’ den

*

Benim Annem bir kahraman,

Haksızlığa karşı dimdik duran.

Riya, yalan, iftira semtine uğramayan,

Bedenen esaret altında olsa da,

Kalben, vicdanen, ruhen özgür olan.

*

Benim Annem bir kahraman,

Kalbi sevgiyle dopdolu olan,

Evladını “En Merhametliye “ye emanet edip,

Ayrılık acısıyla yanıp yanıp kavrulan,

Hakk ‘ın hatırı söz konusu olunca,

Gözü dünya namına bir şey görmeyen.

*

Benim Annem bir kahraman,

Dua dua yalvarıp Hakk ‘ın kapısında,

Bütün sevdiklerinin mağfiretini isteyen,

Dilinde, gönlünde, gözünde;

Her daim Rabbi Rahmanı olan .

Üzülme sen, canım annem, Sensiz kaldım diye ağlama sakın. Bakma! Korumasız ve savunmasız göründüğüme “Emanetinin sahibinin “elindeyim, yani güvende Efendimizin (sav) tesellisinde, şefkatinde. Sanma ki ben kimsesiz, sahipsizim, suçlama sakın sen  kendini. Kahramansın sen güzel annem. Hem benim gözümde, hem Hakk ‘ın nezdinde.