Çok Kıymetli Ağabeyim;

Epeydir bir mektup yazmak, içimde hüzün helezonu ile göğü inlettiğini hissettiğim birikmiş olan dertleri, kalbe acı duyumsatan sıkıntıları sıralamak istiyordum…
Kısacası bize hemdem olagelen hüznünüze sığınarak; bir kaç dert cümlesi karalamak istiyordum…
Açıkcası dertleşmekti tamamen arzum…
Nasip olmadı bir türlü. Kaleme kağıda sarılamadım…
İnsanın yüreğindeki değişimlerin bir tezahürü olsa gerek ki hüzünde bile karar kılıp hüzünlü olan hissiyatımı kaleme dökemiyordum… Ama şimdi aldım elime kalemi, kalbimin hissettiği acıyı kalemime aksettirmek ve yüreği yüreğimdeki acıdan geri olmayan benzer acı ile kıvrınan siz ile dertleşmeye karar verdim…
Dertleşecek çok şeyimiz var aslında…
Ben başlayayım müsaadenizle…
Hem dertlendiklerimiz kırık dilekçeye dua niyetine yazılsın hem de şevk olsun Aşkullah ile yanan kalbimize…
Olan hadiseler, senelerdir çektirilen zulümler, bir annenin feryatları, bir babanın kıvranışları, bir çocuğun haykırışları, bir gencin bahar diye nitelediği hayatının en baş kısmındaki dertlenişleri inim inim inletiyor kalplerimizi…
Rabbim su serpsin yüreklerimize…
Lutfetsin sıkıntıların son bulduğu günleri(Amin)
Bu kardeşiniz 23 yaşında daha üniversiteyi bitiremeyen, belki okul namına çok da bir beklentisi olmayan…Kimsenin tavuğuna kışt dememiş birisi…Bunu kendini beğenme olarak algılamayın lütfen. Aslında olgunluk seviyesine yani insan-ı kamil seviyesine ulaşmayı hedef edinenler için normal vasıflar…
Bu kardeşiniz şu an SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜNE ÜYE olma suçu ile suçlanıyor ve sanki tavuklara kışt demeyi geçtim tüm tavukları katleden bir katilmiş gibi terör suçundan ceza alıyor…
Rabbime sonsuz şükür olsun kalbimde kendi yaşamıma, kendime karşı tek bir nokta kadar şüphem yok…Henüz erken bir yaştayım ama 23 yılımın üzerine yemin edebilirim suç içermediğine dair…
Ama bir suçlu gibi ülkenin en doğusunda 4 ay hapis yattım…Hapisteki yaşayışa insan alışıyor lakin psikoloji çok ağır etkileniyor…8 gün kaldığım gözaltında gerçekten teröristlik yapmış 35 e yakın insan ile bile bile kaldım…Bana bi zarar verirler korkusu ile geceleri yatamadım ve bu geceleri yatamama vasfını bir türlü aşamadım. Şu an uyku ilacı almadan geceleri uykuya dalamıyorum…
Psikiyatriye gittim, tahliye olduktan sonra…Manik depresif tanısı koyup başta hafif sonradan biraz daha ağır anti deprasanlardan oluşan ilaç tedavisine başladım… Bazı insanlar hassastır… Yanında bulunan birinin gözlerinin dolması bile kalıcı etki yaratabilir bazı insanlarda… Bende böyle bir yapıya sahibim. Şahit olduğum zulümler, yapılan hakaretler,küçük düşürmeler, işkence gördüğü için bel fıtığı başlayan yaşlı amcaları görmeler, ailesinin terk etmesi ile hergün ağlaya ağlaya uyanan genç evlileri görmeler, küfürlere maruz kalmalar, korku ile yatıp endişe ile kalkmalar… Ruh sağlığımı çok kötü etkiledi… Kendime yavaş yavaş gelmeye başladım… Ağlaya ağlaya geçen saatlere sığınıp dua dua yalvarmaktan başka çare kalmadığını kalbi aynı hissiyatlarla dolu olan sizlerde bilirsiniz…
Baya bişey yazardım sanıyodum ama kalemim kıt imiş… İnşallah başka mektuba yazarım…
Rabbim hüznümüzü gülmelere çevirsin…
Haristan olan şu diyarları kirden, pastan, zalimlerden temizleyip gülistana çevirsin…
Daima dualardasınız.
Selam ve dua ile…
Vesselam