Adım Hüseyin, işyeri kapatılmış, açlığa ve yalnızlığa mahkûm edilmiş bir mağdurum…15 Temmuz melun darbe girişimi olduktan sonra kanunlara uygun olarak çalışan, denetime açık faaliyet gösteren dershanemiz kapatıldı. Sıkıntılar o zaman başladı… Hiçbir suçum yokken terör örgütü üyesi ilan edildim. Trafik cezam bile olmamışken ben bu suç ile anılıyordum, korkunç bir durum.

İşsiz kaldım, çevrem tarafından suçlu insan olarak addedildim. İş bulmak için uğraştım ama SGK kaydıma şerh düştükleri için tüm kapılar yüzüme kapatıldı. Bir de bylock diye birşey çıkardılar kendilerince, resmiyete büründürmüşlerdi terörist olduğumu. Kardeşimi de polisler sabaha karşı evine gelip, ailenin gözü önünde aldılar.

Yıllardır yaşadığımız mahallemizde komşularımız da efsunlanmışlardı. Bizi tanımalarına rağmen korkularından seslerini çıkaramıyorlardı. Hayatım zindana döndü. Çevresel baskılardan dolayı evimi taşımak zorunda kaldım. Yeni mahallemdeki komşulara eski çalıştığım yeri söyleyemez oldum çünkü bir linç kampanyasıyla karşı karşıya bırakılmıştım. Nefes almakta güçlük çekiyordum.

Ne yapacağımı şaşırdım aynı zamanda evliyim, evimin geçimini sağlamam lazımdı. Psikolojim bozuldu ilaç kullanmaya başladım. İşçilik yaparak hayata tutunmaya çalışıyorum, bu kâbustan bir an önce çıkmak istiyorum.. Ülkemde bizim sesimizi duyurabileceğimiz bir merci bulamadığımızdan, halimizi size arz edebildim.
Saygılarımla..