Veysi Karan

Yol Verin Dalgalar

Yol verin dalgalar deryayı aşam,
Firavun misali düşmanım vardır.
Amansız zalimdir peşime düşen,
Durmadan koşarım nice zamandır.

Kim muhtaç etti lastikten bota,
Münafiklar koymuş hayata kota,
Başka çıkış yok ki önümde tek rota,
Yürümek ölüm kalmak yamandır.

Ne kadın dinler, ne yaşlı ne çocuk,
İnsan demek zor da belki bir kaçık,
Bir yudum su bile vermez ki içek,
Ciğeri yangında yüzbinler vardır.

Tasallut altında inler bedenler,
Milyonlar çalışır da üç beş bin yer,
Menfaate herkes bin secde eder,
Hür insanı köle kılan diyardır.

Veysiye çok ağır yurduna küsmek,
Bunca sevdiğinden ümidin kesmek,
Yüreklerde ateş, başta yel esmek,
Kimseler anlamaz ya bu ne haldir.