Nereden başlayayım ki anlatmaya… Herkese huzur veren herkesin yardımına koşan ömründe bir kez olsun haram lokma yememiş, yemeyip yetime öksüze yediren evlatlarına baba gibi baba olan, eşine dünyada cennet bahçesini tattıran biricik eşimden mi?

Yoksa yıllarca babam dediğim insanın kalbinde hardal tanesi kadar merhamet kalmayışından mı? Yoksa herşeye rağmen iki evladı için dik durmaya çalışan kendimden mi?

Evin tek evladıyım varlık içinde büyümüştüm. Babam varlıklı, malı mülkü olan ama maalesef merhamet ve vicdan olarak yokluk çeken biri.

Herkes gibi 15 Temmuz bizim eve de bomba gibi düşmüştü. Ne bilirdik ki o hain gecenin herkesin evini ocağını dağıtacağını suçsuz masum onlarca insanin zulme uğrayacağını…

Eşim, yıllarca devletine milletine çalışmış hak hukuk bilen polis memuruydu. Önce ihraç edildi sebebsiz… Sonra bir şikayetle de tutukladılar. Evet bu kadar kolaydı bir insanin hayatını mahfetmek, sorgusuz sualsiz evlatları babasız bırakmak. Öyle kimsesiz kalıvermiştik iki yavrumla. Babam bile bize sırtını dönmüş, o hainleri eve almayacaksın, tek kuruş vermeyeceksin diye sıkı sıkı tenbih etmiş anacığıma…

Zaten evlenmemizi de istememişti . Zavallı anacağım dişinden tırnağından arttırdığını gizli gizli bana gönderiyor. Bir paket makarna kaynatıyorsa yarısını yapıp yarısını bana veriyor. Ev almıştık onun kredisini de arabayı satarak ödeyemeye çalıştım. Geçim derdi nedir bilmeyen ben geçim derdine düşmüştüm. Herkesin vatan hainleri bakışlarıyla evimin rızkını kazanmaya çalışıyordum. Çaldığım kapılar tek tek kapanmıştı yüzüme. Kendi evladına bile sahip çıkmayan babayı gördükten sonra bu zor gelmiyor artık…

Şuan geceleri sabahlara kadar dantel yapıp iki evladımın rızkını çıkarmaya çalışıyorum…

Bir gün kapım çalındı mağdura sahip çıkan o cennet çehreli ablalardan biri beliriverdi kapıda. Maddi manevi yardım ettiler. Eşim dar vaktinde bile ihtiyacı olana sahip çıkmıştı şimdi bizler muhtaçtık sahip çıkarsan sahip çıkılır kelimeleri geldi aklıma eşimin…

Biliyordum kimsesiz değildik. Var herkesin kimsesi, kimsesiz kaldık ey medet ey Kimsesizler Kimsesi dedigimde yine bizi kimsesiz bırakmamıştı.

Eşim şuan başka ile sevkedildi . Dualarınıza muhtaç bu kardeşinizi dualarınızda unutmayın… Her halimize çok şükür. Çünkü bu dava, kardeşin açken tok yatmamayı olanı başkasına verip, kendi evinde kazan kaynatmayan nice yiğit insanlar gördü.

RABBİM İMTİHANIMIZI ARTIRMASIN, BİZE SAHİP ÇIKAN İNSANLARIN SAYISINI ARTIRSIN, ÖTELERDE EFENDİMİZE KOMŞU EYLESIN..ALLAH EBEDEN RAZI OLSUN…