Evli ve iki çocuk annesiyim. Çocuklarım beş ve iki yaşındalar. Annem altı yıl önce vefat etti. Geçirdiğim kaza sonucu bir bacağım kesildi ve protez bacak takıldı.
Hayattaki tek dayanak noktam eşimdi. Eşim 15 Temmuz 2016 gününde yaşanan olaylar bahane edilerek kamudaki görevinden açığa alındı ve kısa bir süre sonra memuriyetten ihraç edildi. Yaklaşık bir ay sonra gözaltına alındı ve on bir gün sonra tutuklandı ve halen cezaevinde bulunmaktadır.

2016 Haziran ayında bankadan kredi çekerek ev aldık. Aynı zaman da ben de çalışmaktayım. Eşim tutuklu olduğu için maaşım ev taksitine bile yetmemekte. Maddi-manevi sıkıntı çekmekteyiz. Akrabalarımdan para istiyorum. Evin geçimini ve çocukların ihtiyaçlarını öyle karşılamaya çalışıyorum. Bu durum nereye kadar gidecek bilmiyorum.

Çocuklarıma bakmakta çok ciddi zorlanıyorum. Özellikle geceleri. Büyük çocuk tuvalete gitmek istediğinde protezimi takıp ayağa kalkana kadar geçen süre boyunca ağlıyor. Babam nerde o beni götürsün diyor. Kendi kişisel ihtiyaçlarımı gidermeye zamanın olmuyor. Çocuğuma babasının tatile gittiğini söyledim. Anlayabilecek yaşta değil.

Cezaevinde her hafta olan görüşe ara sıra gidebiliyorum. İş yerinden izin alıp gitmem gerekiyor. Eşimin tutuklu olduğu bilinse işimden olurum kaygısı taşıyorum. Bir an önce her şeyin normale dönüp eşime kavuşmayı ümit ediyorum. İsmimi yazmak isterdim ama ondan bile korkuyorum. Saygılarımlar…