Eşim Bir Yerde, Evim Eşyam Bir Yerde, Ben İse Başka Yerdeyim

189

Benim eşim infaz koruma memuruydu. Bir akşam 15 Temmuz darbesini öğrendik ve ülkemizin haline üzülürken, hayatımızın en zor zamanlarını yaşamaya bırakıldık. Eşim darbeden iki gün sonra işten eve geldi çok üzgündü. Cezaevindeki sorunlardan biraz bahsetti. Darbeye karıştı diyerek alınan askerleri anlattı. Bomba ihbarı yapıldı diyerek istedikleri yere yönlendirmişler. Gencecik masum çocuklar hepsi. 20-21 yaşlarında. Ne olduğunu bilmeden olay yerine gitmişler. Yine ne olduğunu bilmeden içeri alınmışlar. Cezaevinde insanlar üst üste yoğunluktan dolayı.

Bir süre sonra kapımız çaldı. Askerler arama yapmaya ve eşimi almaya gelmişler. Evi, arabayı saatlerce aradılar. Tabii vatanına milletine faydalı olmaktan başka çalışma gayesi olmayan insanların evinden ne bulabilirler ki. Telefonlarımızı alıp gittiler. Eşimi de arabamızla beraber götürdüler. Eşim 3 gün gözaltında kaldı sebep ise bir kişinin asılsız beyanatı.

Üç günün sonunda serbest kaldı. Arabayı ise bir haftada zor alabildik. Arama bahanesiyle götürdüler anahtarı ruhsatı kayıp deyip bir hafta sonra verdiler. Önce açığa alındı daha sonra ihraç edildi. Lojmanda kaldığımızdan dolayı 15 gün içerisinde boşaltmamız gerekiyormuş. Bu kış günü bunu bize ve birçok kişiye reva gördüler malesef.

Ben hamileyim bir de 4 yaşında oğlumuz var. Yıkılmadık, çünkü suçsuz ve masumduk. Birgün bu hataların düzeleceğini biliyorduk. Evimizi taşıdık. Yeni hayatımıza adapte olmaya çalışırken bir üzüntü daha yaşadık. Eşim Anayasa Mahkemesine itiraz etmek için adliyeye gitti. Orada gözaltına almışlar. Savcılılık tutuklu yargılanması için itiraz etmiş.

Ve sonunda istediklerini yaptılar. Tutuklayıp cezaevine gönderildi. Şimdi ise eşim bir yerde, evim eşyam bir yerde ben ise başka yerdeyim. Ailemin yanına yerleştim. Eşimin bulunduğumuz ilden görev yaptığı ile götürülmemesi için dua ediyoruz. Ümitle bekliyoruz.