20 yıl önce doğuda kız çocuklarının üniversite okuması söz konusu değilken, babamın ‘mahalle baskısına rağmen’ beni üniversiteyi kazandığım ile yolcu ederken terminaldeki o endişeli ama gururlu hali gözümün önünde tüm canlılığı ile dururken bugün düştüğüm durumu düşünüyorum.
 Çok zor şartlarda ailemin maddî ve manevî fedakârlığı bana da ağır sorumluluklar yüklemişti ve üniversiteyi güzel bir derece ile bitirip Anadolu’nun şirin bir ilçesinde öğretmenlik vazifesine başladım. Ve yıllarca ülkeme hizmet ettim. Ama ne olduysa o melun darbe girişimi sonrasında açığa alındığım haberi ile adeta yıkıldım; bir yanda yılların emeğinin heba oluşu bir yanda vefat eden babamın ardından geçimini üstlendiğim annem ve kardeşimin hali gözümde canlandı.
Nasıl olsa bu yanlıştan dönülür umuduyla hakkımı arama çabaları içine girdiysem de suçumun ne olduğunu bile öğrenme imkânı bulamadan ihraç edildiğim haberi ile tekrar yıkıldık ben, annem ve üniversiteyi kazanma heyecanını bile yaşayamayan kardeşim. Şu an ciddi maddi sıkıntı yaşarken kardeşimin üniversite hayalini bir yıl dondurarak hukukun tekrar geri geleceği umuduyla siz kıymetli yetkililerden bu zulme dur demenizi istirham ediyorum.