Merhaba ben Zehra.
İki kız kardeşiz. Ablam evli, ben üniversiteye hazırlanıyorum. Babam emekli, annem ise ev hanımı… Benim bir sürü hayallerim vardı; üniversiteyi kazandıktan sonra kendime göre bir ideal koymuştum.
Maalesef bir sabah hem annemi hem babamı gözaltına aldılar. İkisi de bir hafta gözaltında kaldıktan sonra tutuklandılar. Babam ağır şeker hastası, annemin de kendine göre bir sürü rahatsızlıkları var. Her şey üst üste geldi. Babaannem babamı ziyarete giderken trafik kazası geçirdi ve vefat etti. Babama cenaze namazını bile kıldırmadılar. 10 tane jandarma ile beraber babamı mezarlığa getirdiler. Babam öyle elleri kelepçeli görünce mezarlıkta dizlerimin bağı çözüldü ve oturup ağlamaya başladım.
 Babaanneme mi ağlayayım yoksa babamın o haline mi ağlayayım. Ne yapacağımı bilemedim. Ben artık üniversite kazanmayı düşünemiyorum tahsilime herhangi bir şekilde devam edebileceğimi düşünemiyorum. Çünkü hayallerim de ideallerim de karardı. Annem de babam da başımda yok. Onları özlüyorum, annesiz babasız hayatımın hiçbir anlamı yok…