5 Kızımla Mutlu Mesut Bir Aileydik
Ben 62 yaşında mesleğinden ihraç edilmiş bir sağlık memuruyum. 5 kız evladım var. Hepsini tek memur maaşımla üniversite okutmaya çalıştım. En son küçük kızım bu sene mezun oldu. Ben de yılım dolduğu halde emekli olamadım. Evlatlarım şehir dışında üniversite okurken onların güvenilir yerlerde kalması tek isteğimdi. Öyle de oldu. Kaldıkları üniversite yurtlarında aklım hiç onlarda kalmadı, sonra 4 kızım kendileri gibi vatanına milletine bağlı damatlarımla evlendiler. Çok mutlu ve huzurlu yıllar geçiriyorduk, ta ki 15 Temmuz’ a kadar.
Evlatlarımın üzerine haince planlanmış yalancı bir darbenin suçu atıldı ve hepsinin hayatı bir bir değişti. Önce büyük kızım daha bebeği 19 günlükken eşinden ayrılmak zorunda kaldı; 3 çocuğuyla yabancı bir şehirde ve damadım 5 ayı geçti evine dönemedi. Sonra 2. kızım ve eşi işlerini ve güvenilirliklerini kaybettikleri için 3 çocuğuyla hastalıklarla pençeleştikleri bir Afrika ülkesine gitmek zorunda kaldı. 3. kızımın eşi açığa alındı ve tutuklandı. 4. kızımın çalıştığı kurum kapandı ve eşi ihraç edildi. Şimdi onların da bebeği doğdu ve damadım özel ders anlatarak ailesini geçindirmeye çalışıyor. Çok şükür. 5. kızım henüz bekar. Bana gelince evlatlarımın arkasında oldum, üzülmeyin ben hepinize bakarım dedim ve bir gün ansızın ihraç olduğumu öğrendim.  Suçum nedir çok sordum. Sadece bu evlatlarımı gönderdiğim dershane ve yıllardır biriktirdiğim Hac paramı yatırdığım banka. Şimdi evlatlarımız ne olacak. Onlara kim sahip çıkacak. Ben çocuklarımı, onlar beni arayarak birbirimize teselli veriyoruz. Telefonda konuşurken dahi ağlıyorum ve konuşamayıp annelerine veriyorum. Bu zulme lütfen seyirci kalmayalım.