57 Yaşında Babam Pazarda Kalem Defter Satıyor
6 çocuklu bir ailenin en büyük çocuğuyum. Babam yıllarca Mardin’de terörün göbeğinde emniyette çalıştı. Silah seslerinin çatışmaların arasında büyüdük. Bu yüzden babam bizleri sürekli okumaya teşvik etti. Hiçbirimiz dershaneye gidemedik. İlk önce ben kendi imkanlarımla Ege Üniversitesi Fizik Bölümünü kazandım. Mezun olduktan sonra ailemi İzmir’e çağırdım. Memur olarak devlet kurumuna atandım ve kardeşlerimin okumaları için gerekli desteği gösterme sırası bendeydi. Bir kardeşim öğretmen, diğer kardeşim de polis oldu. Bir kız kardeşim de benim gibi memur biriyle evlendi. Artık hepimiz seviniyorduk, babamız yıllarca gece gündüz bizim için çalışmıştı. Herkes bir şekilde rızkını kazanmaya başlamış artık babamızın üzerinden yükü kaldırmıştık.  Ta ki bu malum olaylar başlayana kadar.
3 kardeş hepimiz ihraç olduk. Evli olan kız kardeşimin eşi önce ihraç oldu sonra da tutuklandı. Şimdi 6 çocuktan 4’ümüz yine babamıza döndük. 57 yaşında evlatlarına destek olma umuduyla şimdilerde pazara çıkıp, akşama kadar pazarlarda kalem defter satıyor. Evet, çalışmanın yaşı yoktur ama bizler haksız yere elimizden alınan işimiz sebebiyle babamıza bunu yaşatmak istemiyoruz. Bu arada işsizlik ve sigorta gibi haklardan yararlanamadığım için şeker hastalığımın tedavisinde kullanmam gereken ilaçları alamıyorum. Ne yapacağımızı bilemiyoruz.