Annesinden Ayrı, Babası Cezaevinde 17 Yaşındaki Bir Delikanlının Hisleri
Yoruldum artık. Bu süreçte şunu öğrendim ki; 17 seneye 60 yıllık bir ömür sığabiliyormuş. Kaldırabilirsin, dayanabilirsin gibi ümitvâr sözcükler de kâfi gelmiyor bir zamandan sonra. Bir insan 17 senede nasıl tükenebilir, onu da gördüm. Kimileri bakıp geçer, basit gelir, aşk mevzusu zanneder. Yok bu aşkmış, ortamlarmış, oyunlarmış. Bu çok daha başka bir şey. Bu yaşama tutunabilmekmiş.
Her sabah kapıdan çıkarken sert, güçlü, dimdik ayakta durabilen bir delikanlı maskesi takınmaktan da yoruldum. Kimileri vardır dertli tavırlar takınınca, kendilerini bir halt zannederler, ama bilmezler ki bir köşede birileri yaşamaya çalışıyor. Onlar için hayat; başarıdan, zevklerden, hobilerin ibaret.
Ama artık gerçekten tükendim. Yanımda olduğunu hissettiğim insanlar, işte onlar otururlar dinlerler seni ama, yine de bilmezler senin nelerle uğraştığını. Allah’ım; Dayanma gücü ver !