Ne Diyeceğimi Bilemiyorum
 Eşim mesleğini çok seven bir öğretmendi. Ailesi çok zorluklarla okutmuş. Kendini eğitime adamış, tüm öğretmen arkadaşları onun mesleğine olan bağlılığına hayrandı. İki kızımız var. Biri 2 diğeri 8 yaşında. Biz böyle mutlu bir şekilde yaşarken 15 Temmuz gecesinden sonra hayatımız karardı. 15 Temmuz gecesi biz memleketimiz olan Bulgaristan’daydık. 16 Temmuz günü ülkede olanları öğrendik. Türkiye’ye döndüğümüzde eşimin açığa alındığını öğrendik. Sonra sancılı bekleyiş başladı. Evimize gelip eşimi almaya kalkarlarsa, çocuklar görür korkar endişesiyle 3 ay evimizde kalamadık. Bu sırada eşim ihraç oldu. Olsun dedik bizimle olsun da bir şekilde geçiniriz dedik. Ama bir sabah korktuğumuz oldu. Yeni taşındığımız evimize sabah 6 da polisler geldi ve eşimi götürdüler. Ardından eşim tutuklandı. Ve suçu derneğe, sendikaya üye olmak, bir bankaya para yatırmakmış. Çocuklarım babalarını sorup duruyor. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Umarım birileri sesimizi duyar…