Üzülme Anam
Allah’ın selamı üzerinize olsun,  Güzel ailem.
Üzülmeyin, çünkü biz üzülecek onur kıracak, boyun eğecek birşey yapmadık. Dört duvar arasında vakit geçirmek, sizin hasretiniz zor olsada Hz. Yusuf misali buralarda tarih yazılıyor. Ve bir gün arkamıza dönüp baktığımızda içimizde yaşadığımız fırtınalar için bile diyeceğiz ki sonunda muştusunu bulduğumuz bu imtihanda az bile çekmişiz…
Canım ailem; Rabbim bizi görüyor ve gözetiyor. Hani üzülmeyin derken sadece sizi teselli etmek için değildi. Gercekten suçsuz ve haksız olarak girdiğimiz bu yerler bile sırlar ve hikmetleri ile bizim için bir mektep yeri. Ve bu kutsi davanın meşalesinin sönmemesi için bir arınma kurnası. İnşaallah Rabbim de bizleri burda tuttuğu sınavla kazananlardan eylesin.
Sana bir rüyamı anlatayım canım annem. Kızını yalnız bırakmayan Rabbin olduğunu düşün ve geceleri rahat uyu. Bir  haftalık gelinken girdim buraya. Girmem gereken dünya evi burası oldu, adeta bir talimgah yeri. Ellerimdeki kınalar burda silinecekmiş demekki. Tabi nefsimle boğuştuğum bu duygusallığın içinde “konuşayım, bir kaç isim verip çıkayım, yuvama döneyim”diye kendi kendime kurmaya başladım.
Sonra bu düşünceden dolayı utandım. Üzülme anam, Yusuf’u zindandan kurtarıp Mısır’a vali yapan Rabbim!  Verdiği mühleti bitirecek. Bitirecek ve kızın da dünyasına ve ahiret hazırlığına kaldığı yerden devam edecek İnşaallah. Allah sabredenlerle beraberdir.