İsmimi vermek istemiyorum çünkü KORKUYORUM… Yapmadığım ve hiçbir şekilde içinde olmadığım olaylardan ve yapılardan dolayı beni tutuklamak istiyorlar. İki defa evime baskın yaptılar kapıyı kırıp içeri girmişler içeride 6 saat arama yapmışlar evimde öyle arama yapmışlar ki ve komşularıma ne dediler beni neyle suçladılar bilmiyorum, binadaki komşularım bana terörist gözü ile bakıyorlar. Ben şanslıydım ki eve baskın yaptıklarında evde değildim ama birçok insanı evlerinden alıp götürmüşler. Bir kaç defa emniyete ve savcılığa gidip beni neyle suçluyorsunuz diye sormak istedim ama avukatım bunu kesinlikle yapma, o kapıdan girersin eli kelepçeli çıkarsın deyip beni göndermedi. Yapmadığım bir şeyden suçlanmak ve bundan dolayı sokağa çıkamaz hale gelmek öyle kötü ki size hiç tavsiye etmem.
Ben iki üniversite bitirmiş, üniversitede akademik manada hocalık yapmış ve birçok gence faydalı olmuş bir vatanseverim. İşin ilginçliğine bakın ki şimdi yakalanmamak için saklanıyorum. Düşünün bir kere benim yerim neresi üniversite kürsüsü mü yoksa? Neresi evet söyleyin…
Bu güne kadar adliyeye ve emniyete hiçbir şekilde gitmemiş, bir daha söylüyorum hiçbir şekilde gitmemiş biri olarak bana yapılan bu muameleden bana bunu yapanlar adına utanıyorum. Ve o insanlara acıyorum…  Ailemden başka kişilere de aynı muameleyi yaptılar. Meslekten ihraç ettiler, gazeteye suçlu diye manşet yaptılar. Benimde annem babam var bu iki insanın neler yaşadığını ve neler hissettiğini hayal bile edemezsiniz. Ben anneme ve babama şunu dedim; anneciğim babacığım sizim hiçbir evladınız sizi utandıracak bir şey yapmadılar, evlatlarınızla ne kadar övünseniz azdır. Şimdi annemi babamı görmeyeli 2 aydan fazla oldu ve daha kaç ay ya da kaç yıl göremeyeceğim bilemiyorum, ne kadar acı çekiyorum bilemezsiniz. Bir anne ve baba evladından ne kadar ayrı kalabilir soruyorum size. Evime gidip günlük hayatta kullanacağım eşyalarımı bile alamıyorum, komşularımı tehdit etmişler şayet eve gelir ve sizde bize haber vermezseniz sizleri tutuklarız demişler. Buralarda havalar soğumaya başladı üzerime giyeceğim kışlık kıyafetlerim evimde ve ben evime gidemiyorum, kışlık kıyafet alacakta param yok. Korkmayın sorun neden evine gidip kıyafetlerini almıyorsun; çünkü KORKUYORUM. Oturmadığım ve kalmadığım eve kira veriyorum, eşyalarımı taşıyamıyorum. Evimde çiçeklerim vardı susuzluktan belki de hepsi kurumuştur. İşimi kaybettim, banka hesaplarıma bloke kondu geçinmek için bir arkadaşımdan borç para aldım onunda ödeme tarihi yaklaştı nasıl ödeyeceğim bilmiyorum. İş bakıyorum iki diplomam var diyorum üniversite hocasıyım diyorum temizlik dahil her işi yaparım diyorum ama kimse iş vermiyor çünkü bana bu ülkede iş verirlerse kendilerini tehlikeye atarlarmış. Bu şekilde ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. Arabamı ne kullanabiliyorum ne de satabiliyorum. Cep telefonumu kullanamıyorum, ailemle haberleşemiyorum… Yazacak o kadar çok şey var ama yazamıyorum yazamıyorum… Kelimeler parmaklarımda düğümlenip kalıyor sadece, bir kaç damla gözyaşı ile tıkanıp kalıyor… O kadar zor durumdayım ki yaşadıklarımın filmi yapılsa kendim ağlamaktan izleyemem. Ve şöyle dua ediyorum “Allah’ım bu acıları başkasına yaşatma” Hoşça kalın…