7.4 C
Istanbul, TR
Pazar, Ocak 19, 2020
Ana Sayfa Mağdur Hikayeleri

Mağdur Hikayeleri

Bu bölümde 15 Temmuz öncesi ve sonrasi mağdurların hikayeleri anlatılmaktadır.

—Anneciğim babam neden telefonlarımıza cevap vermiyor? Hasta filan olmasın. Evde yalnızdı biz tatile çıkarken. —Telefona müsait değil kızım. Müsait olunca bizi arar. —Ama dün de öyle söylemiştin, önceki gün de. Anneciğim korkutuyorsun beni. Ne olur söyle bildiğin bir şey var da...
—Baba ne istiyor bu amcalar? Ne arıyorlar? —Arama yapıyorlar oğlum. —Ne arıyorlar dedim anne. —Kanuna aykırı bir şey var mı diye bakıyorlar. —Annem hâkim zaten. Kanuna aykırı bir şey olsa annem bulundurmaz ki. —Görevleri gereği bakmak zorundalar. —Annem de kanunsuzlara ve kanunsuzluğa karşı görev yapmıyor...
—Anneciğim, biraz daha çorba alabilir miyim? Ne kadar da özlemişim yoğurtlu çorbayı. —Elbette alabilirsin kızım. Ama nasıl özledin yavrum? Daha üç gün önce yapmıştı babaannen. Hatta sen de “annemin çorbası kadar güzel olmuş” deyince nasıl da sevinmiş “demek ben annenin...
—Türkân Hanım! Ömrümüzün bu deminde kıştan sonra bahar geldi. Hamd olsun emekli de olduk, Rabbim bugünleri de gösterdi. Az çok başımızı sokacak iki göz evimiz de var. Tuncay da Hollanda’ya yerleşti. Şükürler olsun sağılığı da, işi de iyi. Kızımız...
—Ne bu acele Nurhan? —Ne acelesi anneciğim? —Aşk olsun sen de bizden bıkmış gibi bir an önce gitmek istiyorsun herhalde. Ondan olsa gerek bu acelen. —Estağfurullah anneciğim hiç öyle olur mu? Bir ömür boyu sizinle kalsam asla başka bir yere gitmek istemem. —Madem...
—Bugün de mi otobüsle gideceğiz anne? —Evet kızım. Hem trafiğe kalmadan tercihli yoldan çabucak gideriz. Biliyorsun özel araçlar trafikte sıkışıp kalıyorlar. Yirmi dakikalık yolu bir saatte bile alamıyorlar. —Ama anne? Otobüsler sıkış-tıkış, çok zorlanıyorum. Çocuk değilim, genç kız oldum artık. Her...
—Yaz, Dedi —Neyi?, Dedim. —Dertleri. Dedi. —Nasıl? Dedim. —Öylece, içinden geldiğince. Dedi. —Nerden başlayayım? Dedim. —Nerden istersen. Dedi. —Hangisini yazayım? Dedim. —Hepsini. Dedi. —Gücüm yeter mi, dermanım olur mu, tahammülüm kalır mı? Dedim. —Olduğu kadar. Dedi. —Yardım eder misin? Dedim. —Yaşamadım ki. Dedi. —Yanımdaydın ya. Dedim. —Duyumsamadım ki. Dedi. —Hep beraberdik ya. Dedim. —Hissetmedim ki....
—Aman anne uzak duralım onlardan. —Neden uzak duracağız oğlum. —Masum insanları alıp götürüyorlar. —Götürmezler oğlum. —Götürüyorlar anne. —Yavrum! Onlar güvenlik görevlisi Kanunlarla verilen görevlerini yaparlar. Kanunlarına göre “polis, asayişi toplumun emniyetini ve mesken dokunulmazlığını korur. Halkın ırz, can ve malını muhafaza ve toplumun istirahatini...
Akşam yemeğinden sonra babayla kız konuşuyorlardı. —Telefon parasını ödeseydik keşke. —Ödedik kızım. —Ödeseydik ararlardı babacığım. —Telefon kapalı değil ki. Hem mobil hem de ev telefonunun borcu yok ikisi de açık. —Peki, neden hiç çalmıyor babacığım? —Onlar aramasalar da biz ararız. Önemli değil kızım. —Ama sen arayınca...
Anlayamamıştı. Anlam verememişti. Nasıl olurdu? Haşin ve kızgın bir şekilde kelepçeyi takan adama; — Nasıl yani?  Annemi rehin mi alıyorsunuz? Diyebildi. Sordu. Öğrenmek istedi. —Gerçek olamayacak kadar saçma. Dedi kendi kendine. Ama adamların şakası yok gibiydi. —Mutlaka bir yanlışlık var. Suçsuz olduğu halde babamı arıyorlar. Ya bunlar...

BİZİ TAKİP EDİN

0BeğenenlerBeğen
98TakipçilerTakip Et
0AbonelerAbone

RECENT POSTS