10 C
Istanbul, TR
Pazartesi, Ocak 21, 2019
2019 oldu. Hayatımızın birden değişip özgürlüğün yerine esaretin aldığı, işimizden atılarak aç kalacaklar diye diş bileyenlerin dediklerini yaptığı 2016 yılının üzerinden 3 yıl geçti. Eşimle birlikte gözaltına alınıp, eşimin tutuklu benim de adli kontrolle serbest kalmamla başlayan uzun günler ne...
Matematik 3. sınıf öğrencisiydim. Final haftasında canla başla ders çalıştığm ve tatil hayalleri kurduğum son sınav günü annem eve polislerin gelip beni sorduğunu haber verdi. Tatil planlarım suya düşmüştü, çok özlemiş olmama rağmen ne anneme ne de kardeşlerime kavuşmam...
Yıllar geçse de, çekilen sıkıntıların hem benim hem de 3 çocuğumun gözleri önünde geçen olayları unutması ne mümkün? Her şey 2016 yılı 22 Ağustos'unda başladı. Ailece neden başımıza bunlar geldi demiyoruz. Her şeyin bir imtihan olduğunun farkındayız. Eşimi 2 gün...
Anaokulundan beri Yamanlar'da okudum ta ki kapanana kadar. 11. sınıftayken okulum kapatıldı. Hemşirelik bölümünde okuyordum. Stajı şifa hastanesinde yaptım. Hastaneye el koyulduğunda belgelerimi almaya gittim staj belgemi vermediler, 1 yıl stajımı yapmamış olacaktım, belgeleri vermedikleri için sınıfta kalmış olacaktım. Başka bir kurumdan yardımcı...
Yarınları, hedefsiz ve idealsiz bir mahallede çocukluğumu ve ilk gençlik yıllarımı yaşarken abiler diye adlandırılan ama şimdi abilerim diyebileceğim kişilerle tanıştım. Hiç abartmıyorum; yemez yedirir, içmez içirir derler ya öyle kendinden vazgeçmiş diğergamlık ve isar ruhuna sahip mübarekler topluluğu. İşte...
Vakıf üniversitesinde idealist bir öğretim görevlisiydim. Genç yaşımda genç nesille muhatap olmanın verdiği haz hiç bir şeye değiştirilmezdi. Biri 2, diğeri 4 yaşında iki çocuğum ve eşimle huzurlu ama gerçek depremin öncü sarsıntıları ile hafif hafif sarsıla sarsıla yaşıyorduk....
Nerden bilebilirdik ki... Günün birinde dinlediğimiz dasitani hayat hikâyelerinden birini de kendimizin yaşayabileceğini. Baş aktörün kendimiz olabileceğini. Geçmişte inancından dolayı niyet imtihanından geçenin günün birinde bizim olabileceğimizi. Baş koyduğumuz davaya sadâkat ve vefamızı ispatlayacağımız zor günlerin cenderesinden geçeceğimizi... Benim de tıpkı...
15 Temmuz darbe tiyatrosunun sergilendiği gece eşimle birlikte eşimin memleketinde tatilde idik. Darbe haberini televizyondan öğrendik. O gün olan olaylara çok üzüldük, çok ağladık ve hâlâ gözyaşlarımız dinmiş değil. Eşim özel bir kolejde öğretmendi. Ben ise bir takım rahatsızlıkları...
Süreç uzadıkça hüzünler artıyor küçücük yavrular anasız babasız büyüyor, büyükler bir nispette atlatmaya gayret etse şükür ve sabırla, bu asrin büyük musibetine mukabelede bulunup Rabbim dese de o minik yürekler baba hasretine dayanamıyor...   Yakından ilgilenmeye gayret ettiğimiz Yusuf ailemizin de...
Bu süreçte herkes sevdiği her şeyden uzak kaldı. Bende en sevdiğim ve en düşkün olduğum iki şeyden ayrı kaldım. Birincisi özgürlük; hayatım boyunca özgürlüğüm için mücadele ettim. Aşiret kızıyım ve kızlar okumaz zihniyetinde. Babamın hizmeti tanımasıyla okuyan ilk kızdım....

BİZİ TAKİP EDİN

0BeğenenlerBeğen
98TakipçilerTakip Et
0AbonelerAbone

RECENT POSTS